رفتی و نبودم پیشت بگویم که نرو
رفتنت هنوز هست پیش دلم گرو
مهمان فاصله ی آشنای دل من
یک روز و دعاگوی صد شب بی در رو
پر صدا بودی حتی بموقع رفتن
این خبر را اینبار تو از من بشنو
پروازت فرود به سرزمین توحیدست
کی باور کنم سقوطست رفتن تو
کج است زمین و رقص تو نازست
زندگی حل معمای بیا و برو
سرمایه فکرم پروازیست با تاخیر
این عقب افتادگیم را بینداز بجلو
نیمه آذر ۸۶ در پاسداشت دومین سالروز پرواز خبرنگاران
قله های شنی را فتح می کنم
با جاروب خیال
زندانی سکوت می شوم
در آزادترین لحظه ها
تا می رسم به نقطه پایان
بی خط بی نشان
اول بازی با ژوکرهای آسمان ...
زندگی زمینی ست چهار خونه
خونه هایی دونه به دونه
سفید و سیاه
سیاه و سفید
در بازی های سرنوشت گاهی ناپدید
سفید می آید در خانه سیاه
می تازد بر مردمان آّه
اسب شیهه می کشد : کیش
در جستجویی خانه به خانه
سیاه مات می شود
کیش سیاه مستحق بر خیرات می شود
تا سفید همیشه برنده باشد درنده باشد ...
سیاه می آید در خانه سفید
سرباز گونه در سرزمین شاه
رخ در خاک
اول مات انگشت نگاری
بعد در دویل های انفجاری گاه فراری
گاه خویشتندار در نبرد برده داری
